১ বসন্ত বৈ আহক চকুৰে
শিমলু বৈ আহক বুকুলে’.........
২ নির্জনতাৰ সৰোবৰৰপৰাও বুটলি আনিব পাৰো
তোমাৰ হাঁহিৰ মুকুতা
তুমি যদি কোৱাহি
- এই মুহুর্ততে ,
ঠিক এই মুহুর্ততে ৰ’দৰ দৰে ফুলিবলে’
বৰ মন গৈছে
সোণাৰুৰদৰে সুহুৰিয়াবলে’ বৰ মন গৈছে
মন গৈছে জোনাকী পৰুৱাৰ দৰে নাচিবলে’......
৩ এজাৰ ফুলা দেখিও বেজাৰ কৰা নাই বুলি জানো,
পিছে গছবোৰে বতাহত ঠিকে ঠাকে খবৰ নপঠিওৱাহলে
কেনেদৰে পালাহেতেন
নিয়ৰে পাহি মেলি উৰাৰ খবৰ !
ৰাতিপুৱাৰ হাহি দেখিছা যদি
প্রশান্ত জুৰিৰ দৰে নামি নাহা কিয়
শিলবোৰক ৰ’দৰ ডেউকা পিন্ধাই
হাতত হাত থৈ, মাতত মাত থৈ
৪ এইপাৰে বৰষুণ মানেই সাগৰ
পথাৰৰ সেউজীয়া হাঁহি
শেষ হোৱাৰ কাহিনী নহয় যেন
বিহঙ্গম ডেউকাৰ তলত আৰম্ভণিৰ বাঁহী
৫ ৰ’দৰ শিতানত ৰামধেনুৰ দৰে
ওলমি থাকো ব’লা
কুৱলী আৰু সৰাপাতে ঢাকি ৰখা
দিনবোৰ চিকুণাই আগবাঢ়ি গৈ থাকো ব’লা
হাতত হাত থৈ, মাতত মাত থৈ...